Een kennismaking met Maurice Hagebeuk – Trainer-Coach van Oranje onder 15

29 mei 2025

Wie is Maurice Hagebeuk

Ik ben geboren en getogen in Amersfoort, waar ik nog steeds met mijn vrouw en twee dochters woonachtig ben. Voetbal is niet alleen mijn werk, maar vooral mijn hobby. In de spaarzame vrije tijd die er is, ga ik graag bij het sporten van mijn dochters kijken. Verder gaan wij graag lekker uit eten of zo lang als mogelijk op vakantie.

Wat is je opleiding en achtergrond?

Na mijn middelbare school ging ik naar het CIOS in Arnhem. Hier rondde ik in 2002 mijn opleiding af. Aansluitend aan mijn opleiding ging ik werken voor de KNVB als medewerker technische zaken met o.a. werkzaamheden als Jeugdplan Nederland coach en docent UEFA C en B. In de jaren die volgden kwam ik in de rol van coördinator Jeugdplan Nederland waar ik mijzelf bezig hield met het ontwikkelen van visiedocumenten, beleidsplannen en programma’s specifiek voor het Jeugdplan Nederland jongens/meisjes & nationale jeugdteams. Sinds juli 2021 ben ik fulltime als voetbalcoach aan de slag. Momenteel als bondscoach Nederland onder 15 jaar en assistentbondscoach Nederland onder 17. Naast deze twee rollen maak ik ook analyses van komende tegenstanders voor het Nederlands elftal. Tot slot functioneer ik ook als docent bij KNVB, afgelopen seizoen heb ik de opleiding VC 3 voor ex-contractspelers gegeven. Sinds 2005 ben ik in het bezit van het UEFA A diploma en behaalde in 2015 de opleiding Hoofdopleiding Pro diploma.

Heb je zelf ook actief gevoetbald?

Zeker weten, voornamelijk in de jeugd heb ik op een mooi niveau gespeeld bij VVZA in Amersfoort (destijds landelijk niveau). Alleen op een gegeven moment was het wel duidelijk dat ik het profvoetbal niet zou gaan halen. Vanaf dat moment heb ik de volle focus gezet op het worden van voetbal trainer/coach op een zo hoog mogelijk niveau.

Hoe ben je bij de KNVB terechtgekomen?

In het laatste jaar van mijn CIOS opleiding heb ik stage gelopen bij de KNVB in het toenmalige district West I (Amsterdam). Vanuit deze stage kreeg ik een baan aangeboden. In de eerste fase combineerde ik dat nog met jeugdtrainer bij FC Utrecht. Na enkele jaren kreeg ik een fulltime baan bij de KNVB aangeboden; eigenlijk tot op de dag van vandaag. Het mooie aan de KNVB is dat je (in het voetballen) veel verschillende rollen kunt uitvoeren, zodoende kon ik door de jaren heen ongeveer iedere vier jaar een nieuwe uitdaging aangaan.

Wanneer kwam je er achter dat je coach wilde worden?

Eigenlijk al heel erg jong. Naast zelf voetballen vond ik het erg leuk om ook al jeugdvoetballers te helpen een betere voetballer te worden. Dat maakte dat ik op mijn 15e voor het eerst een team ging trainen en coachen. Destijds was dat de E1 (nu onder 11 jaar) van VVZA uit Amersfoort.

Hoe zou jij jouw eigen stijl van coachen willen omschrijven?

Ik denk dat ik wel echt een jeugdcoach ben. Gericht op het laten ontwikkelen van spelers. Ontwikkelen en presteren gaan niet altijd hand in hand. Dus probeer spelers zodanig te ontwikkelen dat presteren de uitkomst gaat zijn, soms in het heden, maar zeker voor in de toekomst. Mijn stijl hierin is het bieden van duidelijkheid aan spelers, een helder kader waarin er voldoende ruimte is om eigen creativiteit in kwijt te kunnen voor de spelers. Verder probeer ik vooral te stimuleren dat spelers gaan ontdekken, leren door te doen en leren door fouten te maken. Daar waar nodig help ik met een oplossing. Waar ik wel heel erg veel waarde aan hecht is: je doet alles wat je kunt en geeft nooit op, wat er ook gebeurt.

Wat is tot dusver je hoogtepunt in jouw loopbaan als coach?

Eigenlijk is het kunnen aanbieden van “de eerste interland in Nederland onder 15 jaar” aan jonge talentvolle voetballers ieder jaar weer een hoogtepunt. Maar als het om een bepaalde prestatie gaat, het twee keer bereiken van de finale tijdens het Europees Kampioenschap onder 17 jaar. Helaas hebben we twee keer verloren, de eerste keer van Engeland met penalty’s en de tweede keer van Frankrijk met 1-2. Maar het bereiken van het EK, de voorbereiding daarop en het moeten presteren tijdens het EK is wel heel speciaal. Nu ooit nog eens winnen.

Wat kun jij spelers nog bijbrengen als ze al in het nationale team voetballen?

Vooral het spelen, leren en presteren met een nationaal team. Dat is toch anders dan bij een club. Je moet in relatief korte tijd als team een wedstrijd of toernooi kunnen spelen, en dat met spelers waar je niet regelmatig mee samen speelt. Verder is de internationale weerstand van onze wedstrijden goed voor de (individuele) ontwikkeling van de spelers. De uitdaging tegen toplanden als o.a. Duitsland, Portugal, Engeland vraagt het uiterste van de spelers, wat goed is voor de ontwikkeling. Wij proberen de spelers vooral bij te brengen wat hiervoor nodig is binnen het veld (beter leren aanvallen, verdedigen en omschakelen). Maar ook buiten het veld, hoe gedraagt een Nederlands elftalspeler zich? Wat vraagt het voor zaken als bijvoorbeeld voeding, rust en medische zorg maar ook bijvoorbeeld het omgaan met druk. Zo zijn er vele thema’s die wij aansnijden voordat ze daadwerkelijk de stap maken naar het grote Oranje.

Kun je beschrijven hoe je dag eruit ziet (ben je bijvoorbeeld ook regelmatig ’s avonds en in de weekenden op pad)?

Geen week is hetzelfde en dat maakt de baan juist zo leuk. In de gemiddelde week ben ik vooral bezig met de eerstvolgende activiteit voor te bereiden. In contact zijn met de scouting over de spelers die bezocht zijn, de selecties samenstellen, de inhoud uitwerken voor de eerstvolgende activiteit. Op woensdag hebben we altijd coachoverleg, met alle bondscoaches bij de KNVB. Vaak is er ook wel een dag in de week voor de opleiding VC3 jeugd ex-prof spelers. Daarnaast zijn er ook allerlei andere thema’s die wij bespreken en uitwerken. Iedere dag bezig zijn met hoe wij nog beter onze internationals kunnen opleiden. Uiteraard is er ook veelvuldig contact met de clubs waar de spelers spelen. In het weekend is het voornamelijk zelf ook voetbal kijken, wedstrijden bezoeken om de kandidaat internationals te bekijken. Als er dan daadwerkelijk een interlandperiode is, ben je variërend tussen de 2-12 dagen met een team op pad (in binnen- en buitenland), in mijn geval met Nederland onder 15 of Nederland onder 17. De analyses van tegenstanders voor het Nederlands elftal lopen eigenlijk als een rode draad door het seizoen heen.

Bezoek je tijdens je vakanties ook nog wel eens een voetbalwedstrijd of een toernooi?

Absoluut, gelukkig zijn mijn vrouw en dochters ook gek van voetbal. Dus bezoeken we met regelmaat wedstrijden, uiteraard van het Nederlands elftal. Maar ook wel in de eredivisie. Ieder jaar probeer ik ook altijd wel een of meerdere wedstrijden in het buitenland te bezoeken, ik ga zelf graag in Engeland en Duitsland kijken. Op vakantie is het altijd maar even de vraag of er een leuke wedstrijd is om te bezoeken, maar we bezoeken in ieder geval de stadions in de omgeving voor een rondleiding.

Wat maakt volgens jou het Marveldtoernooi tot een bijzonder toernooi?

Het meest bijzonder is natuurlijk dat dit toernooi al zo lang bestaat. Het kan daarom ook niet anders dan dat dit een zeer aantrekkelijk toernooi is voor clubs om aan mee te doen. Ieder jaar slaagt de organisatie er weer in om een geweldig deelnemersveld te creëren. Daarom is het een toptoernooi dat een hele goede bijdrage levert aan de ontwikkeling van de O15 spelers. Ik weet dat clubs het hele jaar naar dit toernooi toeleven en het naast het ontwikkelen van de individuele spelers ook als uitdaging hebben om dit toernooi te willen winnen. Het geeft hiermee ook een heel mooi beeld waar de teams staan op internationaal niveau. Kortom hou dit vast!

Dit artikel is ook te lezen in het programmaboek van het Marveldtoernooi 2025.