Actueel Archief

Erkki Toivio heeft zijn motor ingeruild voor een sportwagen

25-05-2013

Ieder jaar wordt het Marveld Toernooi weer opgesierd door tal van markante figuren. Een van hen is Erkki Toivio uit Finland. De 58-jarige Toivio is vader van Joona Toivio, in 2002 namens HJK Helsinki speler op het Marveld toernooi. Sindsdien probeert hij elk jaar de reis naar Groenlo te maken. Voorheen op zijn motor, maar sinds zijn schouderklachten lekker met het vliegtuig.

Joona Toivio. Bij de echte voetbalkenner doet de naam wel een belletje rinkelen. In 2007 contracteerde AZ de toen net negentien geworden centrale verdediger. Daar wist hij echter nooit een officiële wedstrijd in het eerste te spelen. AZ stalde Toivio bij satelietclub Telstar, waar hij wel belangrijk was en zelfs aanvoerder werd. Het zorgde ervoor dat AZ nog wel een centje aan hem overhield. Djurgardens IF kocht de Fin begin 2010.

Daarna kwam zijn carrière in een stroomversnelling te zitten. Toivio werd ook in Stockholm aanvoerder en op 9 februari 2011 maakte hij zijn interlanddebuut. Inmiddels heeft hij acht interlands gespeeld en vader Erkki herinnert zich de interland tegen Spanje in Gijon. “Het werd 1-1 en Joona stond de hele wedstrijd samen met Moisander in het centrum. Hij speelde geweldig. Na afloop kregen mijn vrouw en ik van alle Spaanse fans op de tribune een hand en een schouderklopje dat Cesc Fabrégas volledig uit de wedstrijd gespeeld was.” Sinds januari speelt Joona bij de Noorse kampioen Molde FK. “Maar daar heb ik hem nog niet zien spelen”, zucht zijn vader. “Rugproblemen. We bellen elke dag.”

En nu zit hij weer in Groenlo, eet hij een bordje rijst in de sporthal op het Marveld Toernooi. Het is de negende keer dat hij er is. “In 2002 voor het eerst”, weet hij nog. “Ik was begeleider van HJK Helsinki, inderdaad daar speelde Joona toen. Maar waar HJK daarna nooit meer terug kwam, was Erkki Toivio ieder jaar weer een graag geziene gast. Niet in de laatste plaats vanwege de excentrieke motor waarmee hij in voorgaande jaren de parkeerplaats op kwam rijden. “Die heb ik verkocht. Ik kreeg veel last van mijn schouders door de enorme kracht die je moet zetten. Van dat geld heb ik een sportauto gekocht.”

Toivio is liefhebber pur sang. Memorabel vindt hij het team van Feyenoord Ghana, dat altijd een “feest” maakte van hun uitstapje. “Zulke kleine ventjes, maar ze konden alles met een bal. En die vrolijkheid. Maar dit is gewoon een fantastisch toernooi is”. Hij gaat op het puntje van zijn stoel zitten. “Wat een teams, wat een spelers. Elk jaar heb ik weer contact met Marco Frank en regelt hij een plekje op Marveld voor mij.”

Hij raakt er zichtbaar emotioneel van. “Ik heb er geen woorden voor hoe bijzonder ik dat vind. Marco, maar ook Ben, Tonnie en Ellen zijn als vrienden voor me.” Hij wijst naar zijn hart. “Die zitten hier. Ik weet nog goed dat Joona bij AZ kwam in 2007. Toen zijn Marco en Ellen in Alkmaar gekomen om te kijken hoe het met ons ging. Geweldig.” Dan ziet Toivio Rob van Meurs lopen. “Heb ik ook twee jaar bij geslapen. Hij is ook politieagent, net als ik in mijn woonplaats Sipoo, vlakbij Helsinki.” Als blijk van waardering neemt Toivio elk jaar een bijzonder cadeau mee uit Finland. Zo gaf hij de organisatie vorig jaar een klein houten beestje dat je als een soort ‘massage’ over je rug kunt laten lopen. Ook dit jaar wacht men weer in spanning af wat Toivio nu weer uit zijn rugzak tovert.

Vanochtend was hij aandachtig toeschouwer bij Mexico tegen PSV, het duel dat zijn landgenoot Topias Tuira floot. “Goede scheidsrechter”, vindt Toivio. “Jong, maar oogt heel volwassen. Blijft altijd rustig en loopt ontzettend veel, waardoor hij overal kort op zit. Het is ook een hele aardige jongen. Ik moest straks een tv-interview doen, maar je hoort hoe slecht mijn Engels is. Topias heeft me daar toen mee geholpen.”

Maandag vliegt hij terug en gaat hij weer aan de slag als agent. Maar niet lang meer. “Vrijdag is mijn laatste werkdag. Vanaf 1 juni ga ik met pensioen. Dinsdag verhuizen mijn vrouw en ik naar Hämeenlinna en gaan we verder met ons zomerhuisje, dat daar vlakbij staat.” Hij laat wat foto’s zien van een kleine bungalow in 2011 tot een opgeknapte villa twee jaar later. “En dan kan ik mooi veel wedstrijden van Joona gaan bekijken. Ik kan niet wachten.”