Actueel Archief

Japanse furie tussen de Braziliaanse samba

24-05-2013

Een opvallende verschijning bij het Braziliaanse Atlético Paranaense is de kleine Julian. Zijn volledige naam is Julian Yoiti Suzuki Bicodo, maar zijn ‘middle name’ verraadt zijn dubbele afkomst. Julian heeft namelijk een Braziliaanse vader en een Braziliaans-Japanse moeder. Ironisch genoeg woont en werkt zijn vader dan weer in Japan en zijn moeder in Brazilië

 

Vragend naar Nederland verschijnt er een grote grijns op het gezicht van Julian. Een grijns die hem samen met zijn Japanse ogen en Braziliaanse gezicht duidelijk onderscheidt van zijn teamgenoten. Het is zijn eerste keer in Nederland en met zijn handen teruggetrokken in de mouwen van zijn lange jas maakt hij duidelijk dat het weer hem niet echt aanstaat. “Veel te koud”, zegt hij in vloeiend Portugees tegen Moni Kanga, die Atlético Paranaense begeleidt dit weekend en nu even helpt als tolk. “Thuis in Brazilië heb ik nooit een jas aan.”

(Foto's: Gustavo Oliveira / Atlético Paranaense, gemaakt op het OSM'75 International Tournament in Maarssen)

Julian woont er in het internaat van de club en ziet zijn familie in het weekend. “Mijn moeder, ja. Mijn vader woont en werkt in Japan. Wat hij daar precies doet weet ik niet eigenlijk.” Zelf woont hij nu ruim twee jaar in Brazilië. Het voetbal is er compleet anders dan in Japan, vertelt hij. “De omstandigheden zijn veel beter. In Japan voetbalde ik altijd op steen of zand. Gras kenden ze daar niet echt. Dat is nu veel beter. De velden bij Atlético zijn prachtig.”

Ook het Europese voetbal gaat niet aan hem voorbij. De Champions League finale van morgenavond tussen Borussia Dortmund en Bayern München laat hem al tijden in spanning. Borussia Dortmund is zijn favoriet. “Dat komt door Mario Götze”, grijnst hij weer. “De beste speler die ik ken op dit moment. Ik hoop dat ik ooit zo goed mag worden als hij. Hoe hij dribbelt, passt, schiet, briljant.” Als hij hoort dat het Duitse talent waarschijnlijk niet gaat spelen, trekt hij een bedrukt gezicht.

Ondertussen speelt Julian zijn eigen Champions League, op sportpark Den Elshof. Naar de wedstrijd tegen Manchester United kijkt hij al uit. Moni schiet in de lach. “Hij zegt dat zijn hart flink tekeer gaat. Dus hij heeft er veel zin in, maar is ook wel een beetje nerveus.” Julian is een felle middenvelder die het liefst ballen afpakt en ze meteen weer inlevert bij de creatievelingen. Daaraan bij Atlético Paranaense overigens geen gebrek. En als hij het redt en hij wordt een grote speler en hij mag kiezen voor een nationale ploeg, dan is hij daar al lang over uit. “Brazilië!”